آموزش فارسی بخش Features در نرم افزار Solidworks - محیط Part


هفته سی و دوم - دستور Extruded Boss/Bass اکسترود - بخش اول

پس از پایان دستورهای مربوط به بخش اسکچ سالیدورک، از این هفته دستورات مربوط به بخش فیچر یا همان ایجاد نمایه های سه بعدی در سالیدورکز را آغاز می کنیم.

اولین و تقریبا مهمترین دستور بخش فیچر در سالیدورک، دستور اکسترود است. از آنجا که دستورات بخش فیچر عموما از دستورات بخش اسکچ پیچیده تر هستند، برخی از این دستورات را در چند هفته توضیح خواهیم داد

دستور اکسترود جهت ایجاد حجم به یک اسکچ در راستای مشخص استفاده می شود. برای اینکه تصور بهتری از این دستور داشته باشید، می توان خطوط اصلی اسکچ را به عنوان لبه های یک قالب در نظر گرفت که با استفاده از دستور اکسترود، ماده ای خمیری شکل را از آن عبور می دهیم. با این توضیحات به عنوان مثال اگر در اسکچ یک دایره ترسیم شده باشد، با استفاده از دستور اکسترود می توان آنرا به یک حجم استوانه ای تبدیل نمود.

اگر به صورت ساده به دستور اکسترود نگاه کنیم، پس از انتخاب اسکچ در درخت طراحی و کلیک کردن روی آیکن دستور اکسترود، می توانیم با مشخص کردن طول دلخواه در بخش Direction 1، به اسکچ مورد نظر حجم دهیم. برای تغییر جهت حجم ایجاد شده، روی دکمه بالا و سمت چپ در قسمت Direction 1  کلیک می کنیم. با توجه به گستردگی گزینه های این دستور، بقیه موارد مربوط به دستور اکسترود در هفته های بعدی توضیح داده خواهد شد. اما توجه به چند نکته در استفاده از دستورات بخش Feature ضروری است.

برای استفاده از دستور اکسترود باید یک اسکچ وجود داشته باشد و آن اسکچ انتخاب شود. انتخاب اسکچ برای استفاده از دستورات بخش فیچر چند حالت دارد. اگر هنوز از محیط اسکچ خارج نشده باشید، با انتخاب دستورات بخش فیچر، همان اسکچ به عنوان اسکچ پایه انتخاب می شود.

همچنین در صورتی که از محیط اسکچ خارج شده باشید با انتخاب اسکچ از درخت طراحی  (با یک کلیک چپ) می توانید اسکچ مورد نظر را انتخاب کنید و دستور اکسترود را اجرا نمایید.


 

مهندسی معکوس و طراحی ماشین آلات و تجهیزات صنعتی

مدلسازی سه بعدی و طراحی صنعتی با سالیدورکس

شبیه سازی و سیمولیشن سالیدورک(سالید ورکز)

شرکت آراکو - محمد قربانعلی بیک

شماره تماس مستقیم : 09124780268

شماره تماس شرکت : 02166561974-02166129745

وبسایتwww.araco.ir

ارتباط با ما در تلگرام https://telegram.me/m_ghorbanalibeik 

مشاهده نمونه پروژه های آراکو در اینستاگرامhttps://www.instagram.com/araco.ir



 

هفته سی و سوم - دستور Extruded Boss/Bass اکسترود - بخش دوم

در بخش دوم آموزش دستور اکسترود می خواهیم یکی از نکات کلیدی در بخش فیچرهای سالیدورک را بیان کنیم. این نکته مهم آشنایی با Counter ها است. تعریف کانتر در سالیدورک فضایی است که بین خطوط اصلی اسکچ محصور گردیده است. فرض کنید که مانند تصویر بالا (مربوط به هفته سی و سوم) شما در بخش اسکچ دو دایره داخل یکدیگر رسم نموده اید. در این حالت 3 کانتر قابل شمارش است. اولین کانتر مربوط به سطح داخلی دایره کوچک است. کانتر دوم سطح بین دایره کوچک و دایره بزرگتر است و سومین کانتر مربوط به سطح کامل دایره بزرگ است که کانتر اول را نیز شامل خواهد شد. ارتباط این کانتر ها با دستور اکسترود Extrude در قسمت پایینی پنجره کانتر این دستور در سمت چپ صفحه است. باید توجه داشت که سالید ورک به صورت پیشفرض کانتر اصلی هر اسکچ را به گونه ای تعیین می کند که بیشترین میزان خطوط داخلی و خارجی، در مرز کانتر قرار بگیرند. به عنوان مثال در شکل ذیل کانتر اصلی انتخاب شده جهت استفاده در دستور اکسترود را می توانید مشاهده کنید.

 
 

هفته سی و چهارم - دستور Extruded Boss/Bass اکسترود - بخش سوم

پس از ارائه توضیحات درخصوص کلیات دستور اکسترود و بخش کانترها، در این قسمت در خصوص گزینه Draft و Thin featureتوضیح می دهیم.

گزینه درفت در بخش اکسترود، به منظور ایجاد زاویه در صفحات اصلی ایجاد شده توسط اکسترود به کار می برد. برای فعال کردن این گزینه ابتدا باید چک باکس گزینه درفت را فعال نمایید. سپس زاویه مورد نظر را در قسمت مربوطه وارد کنید. توجه داشته باشید که در صورت استفاده از دستور درفت، جهت زاویه گرفتن سطوح بیرونی و داخلی معکوس خواهد بود. این بدان معناست که اگر در حجم مورد نظر حفره ای وجود داشته باشد، مانند تصویر ذیل، درصورت ایجاد زاویه درفت به صورت مثبت، زاویه حفره منفی خواد شد. همچنین جهت درفت یا مثبت و منفی بودن زاویه آن به کمک چک باکس Draft outward  قابل تغییر خواهد بود.

شایان ذکر است گزینه درفت در قسمت Direction 2  نیز فعال است و میتوانید حجم مورد نظر را در دو جهت درفت دهید.


 

هفته سی و پنجم - دستور Extruded Boss/Bass اکسترود - بخش چهارم

در این قسمت که آخرین بخش آموزش دستور اکسترود در این قسمت است، گزینه Thin feature را توضیح می دهیم. گزینه Thin feature در حقیقت بزاری است که به کمک آن به جای حجم دادن به کانترهای داخل ترسیم، به جداره های بیرونی آن حجم میدهیم.

با انتخاب گزینه Thin feature در بخش اکسترود و نیز مشخص کردن ضخامت مورد نظر، خطوط بیرونی اسکچ شما به مانند دیواری با ضخامت مشخص ساخته میشود. 

باید توجه داشته باشید که هرگاه اسکچ شما بسته نباشد - مانند تصویر ذیل، نرم افزار سالیدورک به صورت اتوماتیک این گزینه را انتخاب خواهد نمود. 

 

 

هفته سی و ششم – دستور Extruded Cut  اکسترود کات – بخش اول

دستور اکسترود کات دومین دستور اساسی در بخش Features سالیدورک است. این دستور در واقع بصورت ساده معکوس دستور اکسترود است. به بیان دیگر همانطور که با استفاده از دستور اکسترود یک مقطع یا پروفیل را بسط میدادیم، با استفاده از دستور اکسترود کات مقطع ایجاد شده در یک نما را به عمقی مشخص خالی میکنیم. این عمل به نوعی یک عملیات براده برداری محسوب میشود که در محیط طراحی رخ داده است.

برای اجرای این دستور مانند دستور اکسترود یک Sketch در یک صفحه ایجاد میکنیم. این صفحه میتواند یکی از صفحات اصلی تعریف شده در محیط سالیدورک باشد و یا توسط دستورات جانبی در یک صفحه دیگر تعریف شود. همچنین میتوان از هر سطح غیر منحنی شکلی که در حجم تشکیل شده وجود دارد استفاده نمود. برای این کار کافی است تا بر روی سطح صاف کلیک نموده و سپس بر روی تب Sketch کلیک نمایید.

بعد از ترسیم پروفیل، در بخش Features بر روی آیکن Extruded Cut کلیک کنید. مشابه دستور اکسترود، برای این دستور نیز ویژگی هایی وجود دارد که در هفته های آینده به آن می پردازیم.

 

 

هفته سی و هفتم – دستور Extruded Cut  اکسترود کات – بخش دوم

در قسمت قبلی در خصوص کلیات دستورد اکسترود کات توضیحاتی ارائه گشت. با توجه به گستردگی گزینه های این دستور، همانند بخش اکسترود باس، نیاز به توضیح در چند بخش مختلف می باشد.

در این قسمت به ارائه توضیحات در خصوص گزینه درفت Draft در دستور اکسترود کات در بخش سه بعدی سازی یا همان فیچرهای سالیدورکز هستیم.

گزینه درفت در اکسترود کات همانند اکسترود باس برای ایجاد زاویه هنگام برش مقطع استفاده می شود. 

برای کار با این گزینه ابتدا چک باکس مربوط به Draft راکلیک کرده و سپس زاویه مورد نظر را تعیین می کنیم. با انتخاب گزینه Draft outward می توان جهت زاویه درفت را تغییر داد. شایان ذکر است گزینه درفت در هر دو قسمت direction1 و direction 2 در دستور Extruded cut قابل استفاده می باشد.

بعد از ترسیم پروفیل، در بخش Features بر روی آیکن Extruded Cut کلیک کنید. مشابه دستور اکسترود، برای این دستور نیز ویژگی هایی وجود دارد که در هفته های آینده به آن می پردازیم.

 

 

 

هفته سی و هشتم – دستور Extruded Cut  اکسترود کات – بخش سوم

پس از ارائه توضیحات اصلی در خصوص دستور اکسترود کات در سالیدورک، در این بخش به توضیح در خصوص منوی شرایط انتهایی یا End condition می پردازیم. 

در حالت عادی این منو گزینه blind را فعال می کند. این گزینه بدان معنی است که برش انجام شده مطابق با طول تعیین شده توسط کاربر انجام می شود و انتهای بخش برش خورده صفحه ای صاف خواهد بود. لیکن این منو دارای گزینه های مختلفی است که در تصویر نمایش داده شده و در این به صورت اجمالی بیان خواهد گردید.

Blind : برش با انتهای صاف به اندازه طول مشخص شده

Through all : برش تا انتهای حجم جسم در جهت مشخص شده

Through all both: برش تا انتهای حجم جسم در هر دو جهت

Up to next : برش تا حجم بعدی در مسیر برش

Up to vortex : برش تا نقطه مشخص شده توسط کاربر
 
Up to surface : برش تا سطح مشخص شده توسط کاربر
 
Offset from surface : برشی با انتهای مطابق با سطح انتخابی و به فاصله معین 
 
Up to body : برش کامل تا بدنه بعدی موجود در مدل
 
Mid plane : برش متوازن به هر دو جهت و به میزان مشخص شده با سطح انتهایی صاف 

 باید توجه داشت که کلیه این موارد برای دستور اکستورد باس نیز موجود می باشد.

 

 

هفته سی و نهم – دستور Revolved Boss/Base  ریوالو  – بخش اول

دستور ریوالو شاید بعد از دستور اکسترود، پرکاربرد ترین دستور ایجاد حجم در نرم افزار سالیدورکز باشد. با استفاده از دستور ریوالو، میتوان یک پروفیل را حول یک محور قابل تعریف، با مقدار زاویه مورد نظر دوران داد تا یک حجم ایجاد شود. برای اجرای این دستور مانند دستور اکسترود، ابتدا باید مقطع پروفیلی را که می خواهیم دوران دهیم ایجاد نموده، سپس محور دوران را رسم میکنیم. لازم به ذکر است محور دوران میتواند یکی از اضلاع خود پروفیل باشد که در این صورت نیازی به ترسیم محور دوران بصورت جاگانه نیست. اما اگر محور دورانی غیر از ضلع خود پروفیل مورد نیاز باشد، آن محور نیز باید رسم گردد. نکته ای که بسیار حائز اهمیت است این است که محور دوران خارج از اضلاع خود پروفیل، باید بصورت خط محور (Center line) ترسیم شود تا تداخلی ایجاد نشود.

در صورتی که در ترسیم برای ایجاد دوران از خط محور استفاده شود، پس از اجرای دستور Revolve بصورت خودکار خط Centerline به عنوان محور دوران در نظر گرفته میشود.

 

 

هفته چهلم – دستور Revolved Boss/Base  ریوالو  – بخش دوم

پس از آموزش کلیات دستور ریوالو در هفته سی و نهم که بر روی اصول طراحی Sketch و پروفیل برای طراحی قطعات متقارن کروی توضیحاتی ارائه شد، در این هفته به جزئیات این دستور با تمرکز بر Features می پردازیم.

در بخش Direction میزان زاویه گردش پروفیل، جهت گردش و نوع گردش (تنظیماتی مانند گردش از وسط Mid plane) مشخص می شود. همچنین این دستور مانند دستور اکسترود و اکسترود کات بخشی به نام Direction 2 دارد. با زدن تیک این گزینه، امکان تعیین زاویه چرخش پروفیل بصورت مجزا از دو جهت سمت وجود دارد. لازم به ذکر است اگر در بخش اول Direction گزینه Mid plane را انتخاب نمایید، بصورت خودکار گزینه Direction 2 غیر فعال می شود.

چنانچه اسکچ طراحی شده یک ترسیم هندسی غیر بسته باشد، پس از اجرای دستور ریوالو، بصورت خودکار گزینه Thin Feature انتخاب می شود. در صورت انتخاب گزینه Thin Feature پروفیل طراحی شده مانند حالت انتخاب همین گزینه در دستور اکسترود، بصورت ورق با ضخامت قابل تعیین دوران می کند. در این حالت گزینه های One Direction (تعیین ضخامت در یک جهت)، Mid Plane (تعیین ضخامت از وسط) و Two Direction (تعیین ضخامت بصورت مجزا از دو جهت) قابل تعیین است.

 

 

 

هفته چهل و یکم – دستور Revolved cut  ریوالو کات

همانگونه که معکوس دستور اکسترود (اکسترود کات) برای خالی کردن یک پروفیل در یک راستای مستقیم آموزش داده شد، در این هفته پس از آموزش ایجاد پروفیل های دایروی با استفاده از دستور ریوالو، به دستور معکوس آن یعنی ریوالو کات پرداخته می شود. برای تمامی دستور های اصلی ایجاد حجم در بخش features ، دستوری در مقابل آن وجود دارد که با همان منطق و به همان روش، بخشی از حجم را خالی می کند. دستور ریوالو کات دقیقا مانند عملیات تراشکاری است و با استفاده از آن یک پروفیل کشیده شده در بخش Sketch حول یک محور مشخص خالی می شود.

در این دستور نیز اصول کشیدن Sketch اولیه مانند اصول آن در بخش ریوالو باس است. بیان این نکته حائز اهمیت است که برش ایجاد شده توسط دستور نباید مدل سه بعدی را از حالت پیوستگی خارج کند. (در واقع مدل سه بعدی باید همچنان مانند یک قطعه باقی بماند.)

در تمرین زیر با استفاده از یک پروفیل مستطیلی و انتخاب محور اصلی پیستون، جای رینگ را ایجاد میکنیم.

 

 

هفته چهل و دوم – دستور swept boss  سویپت باس - بخش اول

دستور بعدی در خصوص ایجاد احجام در سالیدورک، که در این جلسه آموزش داده می شود، دستور سویپت باس است. در دستور اکسترود باس، یک پروفیل در محور عمود بر صفحه آن حجم می گیرد و در دستور ریوالو باس نیز، میتوانستیم یک پروفیل را در حول یک محور دوران داده و ایجاد حجم کنیم. دستور سوییپت باس دستوری پیشرفته تر از اکسترود و ریوالو است که در آن علاوه بر ترسیم پروفیل، میتوان مسیر امتداد پروفیل را نیز تعریف و ترسیم نمود.

در این دستور بهتر است ابتدا پروفیل و سپس مسیر را ترسیم نماییم. پروفیل و مسیر که در دو صفحه عمود بر هم هستند در تصویر ذیل نمایش داده شده است.

پس از ترسیم این دو نمایه، دستور Swept Boss/Base را اجرا می کنیم.

با اجرای دستور انتخاب ها و حالت های مختلف نمایش داده میشود که در هفته های بعد به آن می پردازیم. تنها این نکته در پایان این هفته لازم به ذکر است که در خانه اول بخش پروفیل و مسیر پروفیل و در خانه دوم مسیر را انتخاب میکنیم.

 

 

هفته چهل و سوم – دستور swept boss  سویپت باس - بخش دوم

در هفته گذشته نکات اصلی دستور سوییپت باس شامل اصول کشیدن پروفیل و مسیر، آموزش داده شد. در این هفته به تعدادی از آپشن های اصلی و پرکاربرد این دستور می پردازیم. یکی از اولین حالت های قابل انتخاب در دستور سوییپت، بخش Options است. برای مثال در صورتی که یک مسیر غیر عمود بر پروفیل طراحی کرده باشید، با تغییر در بخش Orientation/twist type از حالت Follow path به حالت Keep normal constant می توانید به نتایج مختلفی برسید. در حالت اول پروفیل هنگام حرکت در طول مسیر همواره عمود بر مسیر خواهد بود.

اما در حالت دوم پروفیل همیشه موازی صفحه ای که در آن کشیده شده، امتداد پیدا می کند. دو تصویر زیر تفاوت این دو حالت را نشان می دهند. 

تصویر اول : حالت Follow path

 

تصویر دوم : حالت Keep normal constant

لازم است بدانید که در صورتی که زاویه مسیر با صفحه پروفیل به صفر برسد، نمیتوان از حالت دوم استفاده نمود. این مورد بویژه در زمانی مسیر را بصورت بسته (مانند یک دایره) طراحی می کنید اهمیت فراوانی دارد.

مانند سایر دستورهایی که تا کنون بیان گردیده، برای این دستور نیز حالت Thin Features قابل انتخاب است که در صورت انتخاب این حالت، پروفیل بصورت ورقی با ضخامت قابل تعریف در می آید.

از دیگر آپشن های این دستور میتوان به حالت Twist along path اشاره نمود. در این حالت پروفیل در مسیر تعریف شده، به دور خود می چرخد. تعیین زاویه چرخش با توجه به هندسه مسیر و پروفیل دارای محدودیت هایی می باشد.

 

 

هفته چهل و چهارم – دستور swept cut  سوپت کات - بخش اول

مانند سایر دستورات توضیح داده شده برای ایجاد حجم در سالیدورک، دستور سوییپت باس نیز معکوسی دارد که سوییپت کات است. با استفاده از این دستور می توان جای یک پروفیل را در مسیر تعریف شده، روی شکل خالی کرد. این مسیر می تواند یک خط مستقیم، یک دایره، یک چند ضلعی و یا هر پروفیل قابل تعریف دیگری باشد. برای اجرای این دستور نیز ابتدا در یک صفحه پروفیل مورد نظر را طراحی نموده، سپس مسیر برش را تعریف و رسم می نماییم و از بخش Sketch خارج می شویم.

با اجرای دستور سویپت کات منویی مشابه با منوی سویپت باس، در سمت چپ مانیتور ظاهر می شود که در آن  آپشن ها و حالت های قابل تعریف بسیار مشابه دستور سوییپت باس هستند.

در واقع با استفاده از دستور سویپت و سویپت کات تمام کارهای قابل انجام بوسیله چهار دستور اصلی ذکر شده تا کنون (اکسترود، اکسترود کات، ریوالو و ریوالو کات) قابل انجام هستند و علاوه بر آن امکان فرم دهی به احجام و مدلسازی قطعات پیچیده تر وجود دارد.

علاوه بر آن یکی از مهمترین بخش های مربوط به دستور های سوییپت باس و سوییپت کات این است که می توان مسیر را در یک محیط سه بعدی ایجاد و تعریف نمود. نحوه ایجاد مسیر های سه بعدی که یکی از مهمترین آنها مار پیچ است، در هفته آینده شرح داده می شود.

ایجاد رزوه روی یک پیچ توسط دستور سوییپت کات با تعریف مسیر در فضای سه بعدی در شکل ذیل نمایش داده شده است. 

 

 

هفته چهل و پنجم – دستور swept cut  سویپت کات - بخش دوم

همانگونه که در هفته گذشته شرح داده شد، یکی از مهم ترین امکانات در دستور سوییپت باس و سوییپت کات، امکان ایجاد – برش یک پروفیل در یک مسیر سه بعدی است که در این هفته قصد داریم نحوه کشیدن یک هلیکس یا مارپیچ (منحنی مار دم ) را شرح دهیم. این منحنی برای طراحی بسیاری از قطعات پر کاربرد صنعتی مانند فنر ها، رزوه ها، چرخ حلزون و ماردم ها استفاده می شود.

برای ایجاد مسیر یکی هلیکس، ابتدا مقطع آن را رسم میکنیم. برای مثال برای طراحی یک چرخ حلزون با قطر 100، پس از ایجاد شفت اصلی توسط دستور اکسترود باس یا دستورات دیگر، روی یک صفحه از آن دایره ای به قطر 100 ترسیم میکنیم.

پس از آن با استفاده از دستور Helix/Spiral در قسمت Curves و انتخاب دایره ترسیم شده به عنوان دایره مرجع، آپشن های مختلف این دستور نمایان می شود. در این بخش امکان انتخاب حالت های مختلف برای تعریف هلیکس وجود دارد. ارتفاع و گام، ارتفاع و تعداد دور، گام و تعداد دور و در آخرین گزینه مارپیچ روی یک سطح برای انتخاب وجود دارد.

همچنین می توان با انتخاب گزینه Variable Pitch بصورت متفاوت تنظیم نمود. جهت مارپیچ، زاویه شروع و جهت گردش (ساعت گرد یا پاد ساعت گرد) از دیگر تنظیمات است.

 

 

هفته چهل و ششم – دستور Loft  لافت - بخش اول

دستور لافت آخرین و پیچیده ترین دستور اصلی ایجاد حجم است. با استفاده از این دستور امکان ایجاد تمامی حجم هایی که با دستورات گذشته درست میشد، وجود دارد. با این دستور می توان چند پروفیل مختلف را به هم متصل کرده و مدل نهایی را تولید کرد. همچنین مسیر این پروفیل ها در صورت نیاز قابل تعریف است.

برای استفاده از دستور لافت لازم است تا حداقل دو اسکچ در دو صفحه مختلف داشته باشیم. همان گونه که پیشتر توضیح داده شد، صفحه را می توان با دستور Reference geometry ایجاد کرد. پس از ترسیم دو اسکچ مربوط به پروفیل، دستور لافت را اجرا می کنیم. در صورتی که اسکچ های مختلف از روی درخت طراحی انتخاب شوند، نقاط متناظر هر اسکچ به هم متصل می گردد. اما در صورتی که از روی کلیک بر روی خود اسکچ ها دستور لافت اجرا شود، نقاط متناظر با توجه به نقاط کلیک شده انتخاب می شود. تفاوت این دو روش را در تصاویر زیر می توان مشاهده نمود.

تصویر شماره 1 : مش بندی دستور لافت با انتخاب از روی درخت طراحی 

 

 

تصویر شماره 2 : مدل ایجاد شده

 

  

تصویر شماره 3 : مش بندی دستور لافت با انتخاب نقاط ناهمتراز از روی خود اسکچ

 

 

 

هفته چهل و هفتم – دستور Loft  لافت - بخش سوم

در بخش قبلی در خصوص دستور لافت توضیحات کلی بیان گردید. در این بخش به ارائه توضیحات تکمیلی در خصوص این دستور می پردازیم. همانگونه که توضیح داده شد برای رسم دستور لافت نیاز به حداقل دو اسکچ می باشد. دو نقطه سبز رنگی که در پس از اجرای دستور لافت در هر اسکچ مشخص شده اند، در حقیقت نحوه اتصال و میزان پیچش را هنگام اجرای این دستور مشخص می کنند. با کلیک و نگه داشتن دکمه موس بر روی هر نقطه و جابجا کردن محل آن، میتوان میزان پیچش و جابجایی دو اسکچ را در هنگام دستور لافت مشخص نمود.

پس از اجرای دستور لافت در بخش Start/End Constraint شما می توانید نحوه اتصال دو پروفایل را به هم مشخص کنید. روش کار بدین صورت است که اگر از قید پیش فرض None استفاده کنید، دو پروفیل در مسیر مستقیم به هم متصل می شوند. اگر از قید Direction Vector استفاده نمایید می توانید با رسم بردار، زاویه اتصال دو اسکچ را در دستور لافت مشخص کنید. سومین گزینه این بخش از دستور لافت، گزینه Normal to profile  است که با انتخاب این حالت، دو اسکچ هنگام اتصال به یکدیگر، به صورت عمود و به میزان مشخص شده به یکدیگر اتصال پیدا می کنند.

 

 

هفته چهل و هشتم – دستور Loft  لافت - بخش سوم

 

در جلسه سوم از دستور Loft بر روی طراحی احجام پیچیده تر با استفاده از منحنی های راهنما تمرکز می کنیم. در جلسات پیش آموزش داده شد که چگونه می توان با استفاده از دستور لافت دو یا چند پروفیل را به هم متصل نمود و تشکیل یک حجم داد. در این هفته بر آموزش استفاده از منحنی های راهنما یا Guide line تمرکز می شود. منحنی های راهنما از خطوط، کمان و یا منحنی هایی ترکیبی بصورت غیر موازی با صفحات طراحی پروفیل ها ایجاد شده و با استفاده از آنها علاوه بر معین کردن مشخصات سطوح ابتدا و انتها، مشخصات مسیر نیز قابل تعیین است.

در تصویر زیر نمونه ای از ایجاد پروفیل ها و منحنی های راهنما نشان داده شده.

تصویر شماره 1 : پروفیل ها و منحنی های راهنما

نکته مهم در خصوص منحنی های راهنما این است که این منحنی ها باید از محیط پروفیل ها عبور کنند و با صفحه ایجاد پروفیل موازی نباشند.

 

تصویر شماره 2 : مدل ایجاد شده با استفاده از منحنی راهنما

 

 

 

هفته چهل و نهم – دستور Loft  لافت کات(برش) 

در ادامه جلسات آموزش دستورات اصلی تولید حجم، در این جلسه دستور لافت کات (Loft cut) که مانند سایر دستورات کات، معکوس دستور ایجاد حجم است توضیح داده می شود.

از آنجایی که در جلسات گذشته دستور لافت باس با جزئیات زیادی توضیح داده شد، دستور لافت کات نیاز به توضیح کمتری دارد. برای اجرای این دستور پس از ایجاد حجم اولیه که برای مثال میتواند بخش اصلی یک قالب باشد، صفحات مورد نیاز را تعریف کرده و پروفیل های اصلی را در آن ایجاد می کنیم.

تصویر شماره 1 : پروفیل های مربوط به لافت کات 

پس از ایجاد این پروفیل ها دستور لافت کات را اجرا نموده و نقاط هم تراز را متصل میکنیم.

تصویر شماره 2 : مدل ایجاد شده با استفاده از متصل کردن نقاط هم تراز 

در پایان با تعیین منحنی های راهنما (در صورت لزوم) و سایر ویژگی های مورد نظر، حجم ایجاد شده از حجم اصلی بریده می شود.

تصویر شماره 3 : مدل نهایی پس از اجرای دستور لافت کات

 

 

 

هفته پنجاهم – دستورهای Chamfer/Fillet  چمفر و فیلت

(پخ زدن و گرد کردن لبه) - بخش اول

در طی جلسات گذشته دستورات اصلی مربوط به ایجاد حجم توضیح داده شد. تمام این دستورات که شامل اکسترود، ریوالو، سوئیفت، لافت و دستورات برشی آنها می شده شامل یک وجه مشترک بوده اند. برای ایجاد این دستورات نیاز به ایجاد حداقل یک اسکچ وجود دارد. با وجود اینکه با استفاده از دستورات اصلی امکان مدلسازی تقریبا هر قطعه ای وجود دارد، اما در جهت سهولت بیشتر و افزایش سرعت و دقت فرآیند مدلسازی، دستورات جزئی فراوانی در این نرم افزار در نظر گرفته شده است. یکی از پر کاربرد ترین این دستورات، دستور ایجاد پخ (Fillet/Chamfer) است. این دستور با آیکون به شکل زیر در نوار ابزار اصلی مشخص شده: 

در بسیاری از قطعات صنعتی به دلایل مختلفی از پخ ها استفاده می شود. دلایلی از جمله کاهش آسیب پذیری گوشه ها، سهولت جاگذاری قطعه و محدودیت ابزار. در نرم افزار سالیدورکز، امکان ایجاد انواع پخ ها با استفاده از این دستور وجود دارد. برای مثال یک قطعه ساده مانند یک شفت طراحی میکنیم. سپس برای ایجاد پخ مستقیم (Chamfer) روی فلش آیکون بالا کلید کرده و گزینه مورد نظر را انتخاب می کنیم. پس از آن روی مقطع یا مقاطع مورد نظر کلید کرده و آنها را انتخاب می نماییم.

تصویر شماره 1 : دستور چمفر و انتخاب گوشه های مورد نظر

 

با استفاده از همین روش میتوان پخ های گرد(Fillet) نیز ایجاد نمود. 

تصویر شماره 2 : ایجاد پخ گرد یا فیلت 

در هفته های آینده بخش های تکمیلی بیشتری را از این دستور کاربردی ارائه خواهیم داد.

 

 

 

هفته پنجاه و یکم – دستورهای Chamfer/Fillet  چمفر و فیلت

(پخ زدن و گرد کردن لبه) - بخش دوم

پس از آموزش اولیه دستورات فیلت و چمفر در این هفته به جزئیات بیشتر این دستورات می پردازیم. موارد بیان شده در هفته گذشته علاوه بر پر مصرف ترین، ساده ترین حالت استفاده از این دستورات در طراحی یک قطعه نیز می باشد. حال آنکه به منظور طراحی برخی قطعات پیچیده تر، حالت های دیگری نیز برای این دستورات پیش بینی شده است. یک از این حالت ها گزینه Variable Radius برای دستور فیلت می باشد. با استفاده از این گزینه میتوان پخ گرد با شعاع متغیر بر روی یک ضلع ایجاد نمود.

تصویر شماره 1 : دستور فیلت (پخ گرد) با شعاع متغییر

 

همچنین برای ایجاد چمفر یا پخ های مستقیم نیز روش دیگری وجود دارد. روش گفته شده در هفته گذشته برای ایجاد پخ های با زاویه 45 درجه و حالت انتخاب طول  و زاویه بوده است. حالت دیگر تعیین میزان پخ با استفاده از بیان دو طول می باشد. 

تصویر شماره 2 : ایجاد پخ با تعیین فاصله دو طرف

 

 

 

هفته پنجاه و دوم – دستورهای Pattern  پترن (آرایه) – بخش اول

همان گونه که در هفته گذشته عنوان شد، پس از آموزش دستورات اصلی ایجاد و کاهش حجم، به دستورات کمکی پرداخته می شود. این نکته نیز اشاره شد که بدون این دستورات نیز امکان رسیدن به نتیجه مشابه وجود دارد اما این نتیجه مطلوب، با استفاده از این دستورات بسیار راحت تر و در زمان کمتر بدست می آید.

یک از این دستورات، سری دستورات Pattern یا آرایه است. با استفاده از این دستور میتوان یک یا چند ویژگی و حجم ایجاد شده را بصورتی مشخص مشابه سازی نمود. اولین نوع این دستور که آموزش داده می شود Linear Pattern (آرایه خطی) است. برای استفاده از این دستور ابتدا روی آیکون آن کلیک میکنیم. سپس گزینه Linear Pattern را انتخاب می کنیم.

تصویر شماره 1 : ایجاد یک مدل و چند ویژگی برای دستور آرایه خطی

پس از انتخاب دستور، در بخش سمت راست تصویر ویژگی های دستور نمایان می شود. در بخش اول جهت تکرار در اولین راستای مورد نظر، فاصله طولی هر آرایه و تعداد تکرار باید مشخص شود. در بخش دوم نیز مانند بخش اول جهت تکرار در دومین راستای مورد نظر(در صورت تمایل)، فاصله عرضی هر آرایه و تعداد تکرار در عرض مجددا باید مشخص شود. پس از آن با مشخص کردن ویژگی ها برای تکرار، این دستور را اجرا می کنیم.

 

تصویر شماره 2 : دستور آرایه خطی و بخش های اصلی آن

 

در قسمت Instances to skip می توان یک یا چند آرایه را بصورت انتخابی حذف نمود.

تصویر شماره 3 : حذف برخی از آرایه ها با دستور Instances to skip

 

 

 

هفته پنجاه و سوم – دستورهای Pattern  پترن (آرایه) – بخش دوم

در هفته گذشته با کاربرد دستور آرایه آشنا شدیم. همچنین دستور آرایه خطی را آموزش دادیم. در این هفته دستور آرایه دایره ای را آموزش میدهیم. برای اجرای دستور آرایه دایره ای، مانند دستور آرایه خطی روی فلش دستور آرایه کلیک کرده و گزینه Circular Pattern را انتخاب می کنیم. سپس ویژگی یا ویژگی هایی را که می خواهیم تکرار شود انتخاب می کنیم. 

تصویر شماره 1 : دستور آرایه دایره ای

پس از آن محور دورانی برای آرایه دایره ای باید مشخص شود. لازم است دقت کنید که در صورت انتخاب گزینه Equal Spacing تمام ویژگی های انتخاب شده بصورت مساوی در یک دایره کامل (360 درجه) تکرار می شوند. در غیر این صورت، باید تعداد و فاصله زاویه ای بین تکرار ها مشخص شود.

تصویر شماره 2 : نتیجه دستور آرایه دایره ای

 

 

 

هفته پنجاه و چهارم – دستورهای Pattern  پترن (آرایه) – بخش سوم

یکی از مهمترین دستور های بخش Pattern، دستور Mirror (آینه) است. همانطور که از نام آن مشخص است، از این دستور برای ایجاد یک کپی عینی از یک یا چند ویژگی استفاده می شود. برای اجرای این دستور مشابه سایر دستورات آرایه از گزینه های موجود در زیر فلش دستور Pattern، دستور میرور را انتخاب میکنیم. 

تصویر شماره 1 : دستور Mirror (آینه)

 

در قسمت اول لازم است تا صفحه ای را که قرار است یک یا چند ویژگی نسبت به آن آینه شوند و سپس ویژگی یا ویژگی های مختلف را انتخاب می کنیم. همانگونه که در تصویر شماره 1 مشاهده می شود، یک اکسترود، صفحه تقویتی (که در هفته های آینده توضیح داده می شود)، آرایه دایره ای، اکسترود کات و پخ همگی انتخاب و نسبت صفحه Right plane تصویر شده اند. 

تصویر شماره 2 : نتیجه دستور آینه

 

 

هفته پنجاه و پنجم – دستورهای Rib  (صفحه تقویتی)

در هفته های گذشته توضیحاتی در خصوص دستورات بخش Pattern یا آرایه ها داده شد. البته بخش آرایه ها میتواند فصل کاملی از یک کتاب را به خود اختصاص دهد که در این توضیحات نمی گنجد. با این وجود تلاش ما این بوده است تا بخش اصلی این دستورات را به اختصار و به گونه ای که مورد کاربرد حداکثر مدلسازان باشد بیان کنیم. در این هفته به دستور Rib یا صفحات تقویتی پرداخته می شود. برای ایجاد صفحه تقویتی که محمولا بین دو بدنه عمود بر هم ایجاد می شود، ابتدا صفحه ای مورد نظر را تعریف می کنیم. در این صفحه در صورتی که دو ضلع یک مثلث را بدنه های مورد نظر عمود بر هم تشکیل داده باشند، میتوان با ترسیم و معین کردن یک پاره خط، صفحه تقویتی را تعریف کرد.

تصویر شماره 1 : ایجاد یک اسکچ برای صفحه تقویتی با استفاده از یک پاره خط

 

پس از تعریف صفحه، به بخش Features  بازگشته و گزینه Rib را انتخاب میکنیم. در این بخش جهت ایجاد صفحه، ضخامت صفحه، جهت ادامه از طرفین، کانتورها و ... قابل انتخاب و تنظیم است. 

تصویر شماره 2 : تنظیمات دستور Rib

 

باید توجه داشت که جهت دستور Rib همیشه به سمت بدنه موجود باشد. 

تصویر شماره 3 : نتیجه دستور Rib 

 

 

 

هفته پنجاه و ششم – دستور Hole wizard  (سوراخکاری)

در حالت معمولی برای مدلسارزی عملیات سوراخکاری باید ابتدا یک اسکچ کشید، سپس جای آن اسکچ را که در واقع پروفیل سوراخ میباشد توسط عملیات کات اکسترود و یا ریوالو کات خالی کرد. پس از آن در صورتی که این سوراخ دارای رزوا هم باشد، باید توسط دستور  Cosmetic Thread آن را بصورت نمایشی ایجاد کرد. دستور Hole wizard تمام این پروسه ها را در یک دستور گنجانده است. این دستور که با آیکون زیر در نوار ابزار Features در دسترس است، علاوه بر امکان مدلسازی انواع عملیات سوراخکاری (شامل مته مرغک، مته های معمولی، سوراخ های داول و ...) تمام استاندارد های رایج را نیز در خود گنجانده است. پس از کلیک بر روی آیکون دستور، در قسمت اول مشخصات و ویژگی های عملیات سوراخکاری را تعیین میکنیم. این بخش شامل نوع شماتیک سوراخ، استاندارد، نوع رزوه و عملیات مخصوص، سایز، عمق و در نهایت آپشن های نمایشی است. بخش بعدی محل قرارگیری سوراخ و یا سوراخ ها تعیین می شود.

تصویر شماره 1 : دستور Hole wizard و آپشن های مختلف آن  

 

 

 

هفته پنجاه و هفتم – دستور Shell  (پوسته)

دستور Shell یا پوسته همانگونه که از اسم آن مشخص است، برای تبدیل یک مدل توپر به یک پوسته با ضخامت مشخص استفاده می شود.

برای مثال نیاز دارید یک بطری شیر یا یک آفتابه طراحی کنید. روش اول طراحی و ایجاد تمامی ویژگی ها بصورت Thin Features است. اما در صورتی که تعداد ویژگی ها زیاد شود، اجرای این دستورات با مشکلاتی مواجه خواهد شد و گاها بسیار زمان بر خواهد بود. راه حل دیگر ایجاد یک بدنه توپر بصورت یک پارچه و استفاده از دستور پوسته است. برای استفاده از این دستور، فرض  میکنیم قطعه مورد نظر تو پر باشد و آن را توسط دستوراتی که تاکنون آموزش داده شده ایجاد می کنیم. پس از تکمیل مدل دستور Shell  را انتخاب و روی سطوحی که میخواهیم خالی باشد کلیک می کنیم. 

تصویر شماره 1 : دستور shell و آپشن های مختلف آن

در این بخش آپشن هایی از جمله ضخامت دیواره، ایجاد پوسته به بیرون، پیش نمایش و ضخامت متغیر وجود دارد. چنانچه برای مثال لازم است تا ضخامت کف بطری یا محل رزوه های آن بیشتر از ضخامت بقیه قسمت ها باشد، از بخش ضخامت متغیر استفاده می کنیم.

 تصویر شماره 2 : نمای برش داده شده از پوسته ایجاد شده توسط دستور Shell

 

 

 

هفته پنجاه و هشتم – دستور Wrap  (لفافه)

دستور Wrap یا لفافه، از جمله دستورهای کمکی مانند دستور پوسته (Shell) است. با استفاده از دستور لفافه، تصویر یک اسکچ را بر روی یک سطح بصورت برجسته و یا فرو رفته می توان حکاکی کرد.  برای مثال نیاز دارید روی یک بطری شیر، نام شرکت خود را بصورت برجسته مدل کنید.

برای این کار پس از ایجاد مدل اولیه (قبل از اجرای دستور پوسته) روی یکی از صفحات هم راستای محور یک منحنی اسکچ مورد نظر را می کشیم. نحوه ایجاد نوشته و متن قبلا توضیح داده شده است. سپس از اسکچ خرج شده و از بخش Features دستور Wrap را اجرا میکنیم. با انتخاب اسکچ مورد نظر، سایر گزینه های قابل انتخاب نمایان می شود. در این بخش دو گزینه اصلی Emboss و Deboss نمایانگر جهت لفافه یا همان ایجاد برجستگی و یا فرو رفتگی است. در بخش دیگر میزان فاصله فرو رفتگی یا برجستگی از سطح قابل تعیین است.

تصویر شماره 1 : دستور Wrap و آپشن های مختلف آن


 تصویر شماره 2 : نمای برش داده شده